انقلاب علیه خود

بس که بی کفایتم،هی خراب می کنم

عقل نعره می زند:" انقلاب می کنم"

بس که طاقتم کم است،زود گریه می کنم

سینه را سبد سبد،التهاب می کنم

قلب انقلابی ام،داد می زند سرم:

"من حکومتی جدید،انتخاب می کنم"

چشم، با نگاه خشم، تازیانه می زند:

"خاطرات خویش را، من کتاب می کنم."

زیر این شکنجه ها، زندگی قشنگ نیست

عاقبت علیه خود، انقلاب می کنم.